Πολλοί απο εμάς πρέπει να μάθουν την φύση και την σημασία της πολιτικής προπαγάνδας. Συχνά ακούγεται η άποψη οτι δεν πρέπει και δεν μπορείς να "βομβαρδίζεις" τον κόσμο με πολιτική προπαγάνδα. Οι εφημερίδες εξάλλου δεν γράφουν σε κάθε τους έκδοση αποκλειστικά για την πολιτική. Πολλοί ειδήμονες επικαλούνται τις ξένες εφημερίδες,ειδικά τις Αγγλικές. Μπορεί να αναφέρουν και τους Times. Και οι ακροατές ενθουσιάζονται, μιας και αντίθετα με τη Γερμανική τεχνοτροπία, το πρωτοσέλιδο περιέχει αποκλειστικά διαφημίσεις. Τα θέματα πολιτικής εμπεριέχονται στις εσωτερικές σελίδες,αναμεμειγμένα με άλλα θέματα. Όσο ασυνήθιστο και αν είναι αυτό, δεν ακυρώνει την ανάγκη για μια άκρως λειτουργική πολιτική προπαγάνδα στο Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς.
Πρώτα πρέπει να λάβουμε υπόψην το εξής γεγονός: Η Γερμανία έχει τα περισσότερα πανεπιστήμια, τις περισσότερες τεχνικές, αγροτικές και παιδαγωγικές σχολές, όπως και ένα μεγάλο αριθμό σχολείων, μεσαίας και ανώτερης βαθμίδας. Είναι γνωστό παγκοσμίως πως έχουμε το αρτιότερο σύστημα εκπαίδευσης σαν κράτος. Οι άνθρωποι του εξωτερικού το γνωρίζουν αυτό, καθώς γνωρίζουν επίσης ότι για να σπουδάζει κάποιος σε ένα Γερμανικό πανεπιστήμιο απαιτούνται εξαιρετικές ικανότητες και επιδόσεις.Αλλά, αν και με ανώτερη μόρφωση, ένα μεγάλο ποσοστό των συμπατριωτών μας είναι πολιτικά αβέβαιοι και ελλιπείς. Κάποιος μπορεί να υποθέσει οτι σαν έθνος ποιητών, φιλοσόφων, καλλιτεχνών και επιστημόνων θα μπορούσαμε να έχουμε την πολιτική πρωτοκαθεδρία ανάμεσα στα άλλα έθνη. Δυστυχώς αυτό δεν ήταν δυνατό. Πολλοί Γερμανοί ακόμα και σήμερα υπολείπονται πολιτικής σκέψης. Η πολιτικη τους αντίληψη είναι ανεπαρκής. Πρέπει να το παραδεχτούμε, είτε μας αρέσει είτε όχι. Δεν θέλουμε τώρα να αναλύσουμε τις αιτίες που συμβαίνει αυτό, αλλά θα παραθέσουμε κάποιους βασικούς λόγους. Η μέχρι πρότινος διαίρεση της Γερμανίας σε μικρά κρατίδια ήταν θανάσιμο χτύπημα για την ενωτική πολιτική πορεία, για τον γερμανικό εθνικισμό και για όλη την πολιτική σκέψη με στροφή σε ένα στόχο, την "Γερμανία". Πώς μπορεί ο Γερμανικός λαός να εχει στιβαρή και στέρεη πολιτική σκέψη, όταν οι πολιτική των γερμανικών κρατιδίων ήταν διασπαστική για πολλά χρόνια; Η ενοποιημένη μας μαχητική δύναμη κατά την περίοδο του Παγκοσμίου Πολέμου, συχνά πλήχθηκε από διαμάχες ανάμεσα στα κρατίδια, που σήμερα μας είναι απολύτως ακατανόητες. Εμείς οι Γερμανοί υπολειπόμασταν τον τελευταίο αιώνα την πολιτική αποφασιστικότητα που χρειαζόταν, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο. Ο μέσος Άγλλος δεν έχει την μόρφωση που έχει ο μέσος Γερμανός, αλλα είναι πιο ώριμος και σίγουρος στις αποφάσεις του. Για αυτόν τον λόγο δεν έχει ανάγκη την πολιτική καθοδήγηση που χρειάζεται ο Γερμανός.
Σήμερα το Ράιχ έχει αναπτύξει τις συνθήκες αυτές που είναι απαραίτητες για να διορθωθούν τα λάθη του παρελθόντος και να καθιερώσει το ποθούμενο του Γερμανικού Λαού για πολλές δεκαετίες: μια ενωμένη πολιτική θέληση και πορεία για την ανάπτυξη της δύναμης της πατρίδας. Τα θεμέλια έχουν τεθεί σε πολιτικό, πολιτισμικό και κοινωνικό επίπεδο. Συνεπώς όλα είναι έτοιμα. Όμως δεν έχουμε κανένα λογο για να επαναπαυτούμε στις δάφνες μας. Αυτό θα μας καταστήσει νωθρούς και τεμπέληδες. Τώρα πρέπει να αναπτύξουμε τις συνθήκες για να πετύχουμε θαυμαστά αποτελέσματα. Αυτό εξαρτάται από τον καθένα μας. Όλοι πρέπει να δουλεψουμε σκληρά. Ειδικά οι πολιτικοί προπαγανδιστές έχουν το σημαντικότερο και δυσκολότερο έργο. Τους περιμένει μακρύς και δύσβατος δρόμος μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα, που οι Άγγλοι έχουν επιτύχει και διατηρούν με περίσσια αυτοπεποίθηση.
Οι πολίτες που αποφεύγουν να πηγαίνουν σε πολιτικές συγκεντρώσεις και τις θεωρούν ασήμαντες μιας και "είμαστε στην εξουσία", αποδεικνύουν περίτρανα ότι δεν κατέχουν ούτε τα βασικά γύρω από την πολιτική. Έχουν απόψεις, για παράδειγμα σχετικά με την εξωτερική πολιτική του Κράτους, που είναι για γέλια. Μερικές από τις αποφάσεις του Αρχηγού, που χάρη στην πολιτική του διορατικότητα βλέπουν δεκαετίες μπροστά, πολλοί τις αποδεχόνται σιωπηλά ή με απόλυτη παρανόηση. Αν αφήναμε αυτούς τους αμφισβητίες μόνους τους, θα απογοητεύονταν ή και θα κατέρρεαν ακόμη, αφού δεν μπορούν να διακρίνουν ή να αναγνωρίσουν τις επιτυχίες. Πόσο συχνά ακούμε οτι το τάδε σημείο του προγράμματός μας δεν εκπληρώθηκε, ή ότι θα έπρεπε να ακυρωθεί... Αυτό δείχνει την έλλειψη πολιτικής αντίληψης των Γερμανών. Τους λείπει η συναίσθηση της πολιτικής ενότητας, αλλά και το απαιτούμενο σθένος για μια πολιτική αποφασιστικότητα. Νομίζουν ότι έχουν και τα δύο, αλλά πλανούνται οικτρά. Πρέπει να τα διδαχτούν.
Ένα κρίσιμο λάθος της Γερμανικής πολιτικής κατά το παρελθόν, με μερικές λαμπρές εξαιρέσεις, ήταν η ανωμαλία, η αβεβαιότητα και η σύγχυση που επικρατούσε. Αυτή η κατάσταση έφτασε στο απώγειο της κατα την μεταπολεμική περίοδο, με τους καθημερινούς μας συμβιβασμούς. Όλες οι πολιτικές αδυναμίες της Γερμανίας εμφανίσθηκαν στο προσκήνιο.
Κάποτε ο Schiller είπε: "Γερμανέ, αγωνίσου να αποκτησεις Ρωμαϊκή δύναμη και Ελληνική αισθητική. Με αυτά θα νικήσεις. Αλλά, προς θεού, ποτέ μην αποκτήσεις την Γαλλική μεταβλητότητα". Μπορούσε να κατανοήσει την έλλειψη αρμονίας στην Γερμανική πολιτική. Οι στρατιώτες πρεπει να επιδεικύουν Ρωμαϊκο κύρος και τα επιστημονικά και καλλιτεχνικά μας επιτεύγματα Ελληνικό κάλλος. Έχουμε επιτύχει σημαντικά αποτελέσματα και στους δύο τομείς. Οι αμέτρητες νίκες των Γερμανικών όπλων στην ιστορία θα έπρεπε όμως να μας έχουν δωσει άλλη θέση στο πολιτικό στερέωμα από αυτή που είχαμε. Πόσο συχνά άλλα κράτη αποκόμισαν οφέλη απο τις δικές μας στρατιωτικές νίκες;
Η γαλλική μεταβλητότητα δεν μας ταιριάζει. Η γαλλική φράση "Toujours en vedette” δεν υποδηλώνει την μεταβλητότητα αυτή καθαυτή, αλλά την επιθυμία για αλλαγή. Ο Γερμανός πολύ εύκολα ικανοποιείται με αυτά που καταφέρνει και εύκολα γίνεται "μούσκεμα" πολιτικά, όπως είχε πει κάποτε ο Βίσμαρκ. Βασικά ίσχυε μονάχα για εκείνη την περίοδο η φράση του, αλλά κατέληξε να γίνει δόγμα. Ο Γερμανός τα παρατά πολύ εύκολα όταν δεν πετυχαίνει γρήγορα τον πολιτικό του στόχο και συμβιβάζεται με την υπάρχουσα κατάσταση. Δεν έχει μάθει να βλέπει μπροστά από την εποχή του και να περιμένει και να έχει το χρόνο σαν συμμαχό του. Ο Γερμανός ειναι ικανός να χαμηλώσει τον πήχη των μελλοντικών του στόχων, ώστε αυτοί να ικανοποιηθούν βραχυπρόθεσμα.
Είναι κατανοητό γιατί την ήρεμη, επίμονη και αισιόδοξη ικανότητα του Αρχηγού να περιμένει και να μεταχειρίζεται το χρόνο σαν συμμαχό του σε διάφορες αποφάσεις, τόσο εσωτερικής όσο και εξωτερικής πολιτικής, είναι δύσκολο να την αντιληφθεί ο μέσος Γερμανός. Μερικοί δεν θα ήταν τοσο δυσαρεστημένοι αν ο Αρχηγός έκανε τον καμπόσο παίρνοντας αβίαστες, απρόσεχτες και ασυναίσθητες αποφάσεις. Η προσεχτική προσέγγιση και η αισιοδοξία του Αρχηγού και οι τρομερές του πολιτικές ικανότητες σε πολλούς τομείς, είναι κάτι τελείως ξένο στους περισσότερους Γερμανούς, κάτι εντελώς καινούριο. Πρέπει να το συνηθίσουν.
Για αυτόν το λόγο, ο προπαγανδιστής πρέπει να είναι συνεχώς σε ετοιμότητα και να μην επηρεάζεται από την πολιτική αβεβαιότητα των συμπατριωτών του. Έχει διπλό έργο. Πρώτον, πρέπει να ανεβάσει το επίπεδο της πολιτικής ωριμότητας του Λαού. Οι εξωτερικές αποφάσεις και δράσεις την σήμερον ημέρα δεν μπορούν να παρθούν από ένα επιφανειακό ηγετικό σώμα ή μια πνευματική ολιγαρχία όπως στο παρελθόν. Μέσω της πολιτικής προπαγάνδας πρέπει να καλλιεργηθεί και να ενδυναμωθεί η αποφασιστικότητα του Έθνους, ώστε αυτές οι ενέργειες να καταστούν πραγματοποιήσιμες.
Έχουμε μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στο πεδίο της εσωτερικής πολιτικής. Εκεί είναι σκοπός να αγγίξουμε το μεμονωμένο άτομο. Η αποφασιστικότητα του ατόμου θα πηγάσει από την αποφασιστικότητα του συνόλου. Αν θέλουμε να υποστηρίξουμε μια ενέργεια εξωτερικής πολιτικής, όλο το Έθνος πρέπει να συνταχθεί για κατά μέτωπον επίθεση. Όμως τα εσωτερικά ζητήματα δεν διευθετούνται απο πολιτικές συγκεντρώσεις και πορείες. Εκεί "τα στρατεύματα πρέπει να χωριστούν ανά μονάδες". Η μάχη θα αποβεί νικηφόρα μέσω της οικογένειας, του χώρου εργασίας και του γραφείου. Αυτές οι ήσυχες μάχες εξαρτώνται από την αποφασιστικότητα, την ανεξαρτησία και την αυτοπεποίθηση κάθε μεμονωμένου αγωνιστή.
Πολλές λεπτομέρειες της εσωτερικής μας πολιτικής δεν εχουν θεσμοθετηθεί νομικά. Υπάρχει χώρος για ατομική πρωτοβουλία. Κάθε μέλος του Κόμματος μπορεί να λειτουργήσει ως Εθνικοσοσιαλιστής. Ο καθένας είναι ο πολιτικός προπαγανδιστής του εαυτού του. Εκεί μπορεί να αποδείξει αν είναι αποφασιστικός και πεπεισμένος για τις ιδέες του. Η πολιτική προπαγάνδα με την μορφή αυτή πρέπει πάντα να είναι στην ευθύνη και να πραγματοποιείται από τέτοιους μεμονωμένους αγωνιστές. Όταν απαιτούμε πολιτικό ακτιβισμό από το σύνολο της κοινότητας, εμείς οι προπαγανδιστές πρέπει να είμαστε συνάμα και ακτιβιστές. Ακτιβισμός δεν σημαίνει να είμαστε κομπορήμονες ή ταραχοποιοί, αλλά συνδυασμός λόγων και πράξεων, καθώς και της ακεραιότητας και της αποφασιστικότητας του χαρακτήρα.
Η πολιτική προπαγάνδα δεν πρεπει να συγχέεται με την διαφήμιση. Η διαφήμιση αλλάζει τους στόχους της κατά το δοκούν. Οι Αμερικάνοι το αποκαλούν "ballyhoo". Αυτή η λέξη σημαίνει υπερβολικό θόρυβο για κάτι, είτε το αξίζει είτε οχι. Η τέχνη της διαφήμισης λειτουργεί έτσι. Οι διαφημιστικές εταιρίες προβάλλουν κάτι σήμερα, κάτι άλλο αύριο, και κάθε φορά του δίνουν υπερβολική σημασία, σα να είναι το μόνο αξιομνημόνευτο πράγμα που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στον κόσμο. Δεν υπάρχει σκέψη για εθνικές ή ηθικές αξίες. Το "ballyhoo" είναι διαφημίση με οποιοδήποτε κόστος, άνευ ηθικού περιεχομένου ή ηθικής σκέψεως και ευθύνης. Οι Αμερικάνοι εφάρμοσαν αυτήν την μέθοδο μέχρι τελικώς η κοινή γνώμη να πειστεί ότι οι Γερμανοί ήταν καννίβαλοι και ότι η εξολόθρευσή τους ήταν θεάρεστο έργο. Το "ballyhoo" είναι απεριόριστη και αμφιλεγόμενη υπερβολή. Σε πολιτικούς όρους είναι εμπρηστικό, παραπλανητικό και πάνω απ' όλα είναι ανήθικο.
Όταν μιλάμε για την αναγκαιότητα της πολιτικής προπαγάνδας, αναζητούμε ισχυρούς ηθικούς στόχους. Θέλουμε να καταστήσουμε έναν λαό ενωμένο, που να κατανοεί στο έπακρο τις πολιτικές του Εθνικοσοσιαλισμού. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε τις πολιτικές μας αρχές, όπως θα έκαναν με ένα καταναλωτικό αγαθό, με αποτέλεσμα να γίνουμε ανήθικοι και ανεύθυνοι. Δεν επιδιώκουμε να παραπλανήσουμε, να μπερδέψουμε ή να πυροδοτήσουμε καταστάσεις, αλλά μόνο να ξεκαθαρίσουμε, να ενοποιησουμε και να πούμε την αλήθεια. Η πολιτική προπαγάνδα ειναι η μέγιστη ευθύνη, είναι ηθικό καθήκον, εθνικό καθήκον. Ποτέ δεν πρέπει να θεωρούμε ότι είναι υπερβολική ή αχρείαστη.
Politische Propaganda als sittliche Pflicht, 1936
του Dr. Josef Wells
